İlk adımlarım

06.11.2010

canım kızımın kendi başına attığı ilk adımların tarihidir.Benim içn en güzel günlerden biridir.Minik kuzum babasıyla oynarken babası bıraktığı anda 3 adım birden attı.Şaşkınlık,sevinç derken bi çığlık...Yok düşmedi o çığlık benimdi yürüyo diye sevinçten atmıştım.

Dayımı çok seviyoruuumm

Canım kardeşim haftasonu burdaydı.Rüyam dayısıyla bol bol vakit geçirdi.Keşke havalar da güzel olsaydı da beraber dışarı çıkabilseydik ama maalesef öyle olmadı.Ben gribim zaten.Rüya da dişinin yüzünden hastaydı.Çok şükür birini çıkardıktan sonra düzelmeye başladı.İştahı yerine geldi.Sıra öbür dişlerinde.Hepsinde böyle mi olucak acaba?Dayısının da gözü korktu.Rüyanın huysuzluklarını görünce tabi.Şimdi evlenmeyi ve çocuk yapmayı düşünmüyomuş ;)Aslında usludur ama hep yanında olmamızı ve hep onunla ilgilenmemizi istiyo.Özellikle de benimle beraber olmayı çok seviyo.Ama malum hafta sonu evin işleriyle de uğraşmak gerekiyo.Onu ihmal etmiyorum kesinlikle.

Fotoğraflarına bakınca Rüyanın aslında dayısına benzediğini düşünüyorum.Bilmiyorum bana mı öyle geliyo acaba?

İkisi de benim canımın parçası.

Bu tabloyu çok seviyorum.

Dişimize hediye

Rüyanın diş haberini duyunca ona hediye almak istedim.İlk dişi diye.Öbürlerinde de alır mıyım bilmiyorum.Bu ilk diye mi bu kadar heyecan yaptım acaba?Kızıma yukardaki elbiseyi aldım.Güle güle giysin aşkım benim.Dişinin hatırası olarak kalsın istedim o yüzden bunu da siteye ekledim.Görmemiş görgüsüz demeyin sakın :(

Bu ilk şeylere bayılıyorum.Rüyanın da büyüdüğü zaman anlatacağı çok ilki olacak inşallah.Bizim küçüklüğümüze ait bi anımız yok.İstedim ki Rüyamın herşeyi olsun.Rüya herşeyim olsun...:)

Evimize diş perisi gelmiiiş..:)

06.10.2010
Rüyam ilk dişini çıkardı.
Nasıl mutlu oldum anlatamam.Onun büyüdüğünü görmek bambaşka bişey.
Herkese söyleyesi geliyo insanın.Hani birisi banane senin kızının dişinden dese apışıp kalırsın yani.İçim bi mutluluk doldu işte ne bilim.Hemen eşimi,annemi,kardeşimi v.s derken epey arama yapmışım.Bugün de tüm hastanenin haberi oldu yani nerdeyse ;)
Yaklaşık 1 haftadır ateş,öksürük,ishal,burun akıntısı derken nihayet dün dişimiz patladı.Çocuğum çok sıkıntı çekti.Bir çok bebek gibi.Darısı öbür dişlerine artık.İnşallah onları daha rahat çıkartır.Çok üzülüyorum onun bu hasta hallerine.Annesinin minik kuzusu.Herşeyim o benim canım kızım.

Rüyanın yeni kreasyonu

Ne zaman alışverişe gitsem Rüyaya alışveriş yapıp eve dönüyorum.Kendime engel olamıyorum.
Bunların hepsini bir günde almadım ama maaş alınca bitene kadar Rüya hanıma çalışıyorum.Bu beni mutlu ediyo.

Kırmızı elbisesini Ajda teyzesi almış,tekrar teşekkür ediyoruz,eline sağlık.

Çok hızlı büyür elbise alma diyolar ama anneyim yani napim.Hem ne için çalışıyorum ki ben?Tabi ki Rüya için.

Canım ,annem benim ,iyi günlerde giyer inşallah.Çalışan anne olmak gerçekten zormuş.

Onu çok özlüyorum...

Cicili,Bicili

Belki hiç zamanı değil ama blogla uğraşmak acımı bir süre de olsa unutmama yardımcı oluyor.Boş durmak daha da çıldırtıyo insanı.Sürekli düşünmek,üzülmek,çok zor...
Bunlar Rüyanın altın yastığı,şeker sepeti,kapı süsü ve benim lohusa tacım.Hamileyken bebekle ilgili herşeyi merak ediyodum.Çok heyecanlı ve çok güzel bi dönemdi benim için.İlk oluşu daha da heyecanlandırıyo insanı.Hiç bişey bilmiyosun çünkü.Tabiri caizse acemi,çömez ne derseniz işte.Bebek gelişiminden,doğumundan,kıyafetine,odasına ve böyle süslü,püslü hazırlıklara kadar herşeyi merak edip yapmaya çalışıyodum.Bunları da 7 aylık hamileyken evde akşamları iş dönüşü,sürekli yatmaktan sıkılıp yapmıştım.Çok severek yaptım tabi ki kızım için.Ama şimdi yap deseler düşünürüm.Ne kadar çok uğraştığımı yeni anladım.Aslında Rüyanın (daha doğrusu tüm bebeklerin ben kendi adıma söylüyorum) herşeyi çok zor,zahmetli ama bunlardan daha fazla eğlenceli,zevkli,sevimli yanları ağır basıyor.Yani ne kadar yorulsam,sinirlensem,tahammülüm kalmasa,sınırlarımı zorlasada Rüyanın tek bi gülümsemesi herşeyi nasıl da unutturuyo anlayamıyorum.Rabbim nasıl bir sevgi koymuş annelerin içine ki evlatla ilgili herşeyde katlanılıyo,sabrediliyo,bekleniyo...Mucize bu sanırım.

Örümcek alındı,binildi ve ağlandı

Aslında bir süre fotoğraf koymayı hatta yazmayı bile düşünmüyordum ama Ufuk dayımız fotoğraf istedi.Rüyayı çok özlemiş,kıramayız onu tabi ki.

Doktorumuza danıştıktan sonra örümcek almaya
karar verdik.Rüya hanım ne yatıyo ne de kucakta duruyo artık.Buna bir çözüm
bulmak gerek diye düşündüm.Ama bu bir çözüm değilmiş.Hatta artık yeni bir
sorunumuz bile var.Rüya örümceğindeki ördek sesinden
korkup ağlıyo...;)Ben ne bileyim böyle olacağını?Bilerek müzikli istedim oyuncakçıdan ki Rüya oynayıp eğlensin,örümceğine alışsın diye.Aslında çocukla alakalı bi problem yok.Çünkü sessizliğealıştı.Kalabalıktabüyümediyani.İşte sonuçları da böyle oldu.İlk örümceğine bindiği gün (16/08/2010)
şaşkınlıkla inceledi.Tepki vermedi önce ,sonra üzerindeki oyuncaklarla oynamaya başladı.Ben de sevindim hoşuna gitti,sevdi diye.Sonra yanlışlıkla ordaki düğmelerden birine bastı ve o incecik dudaklarını dışına büküp bağırmaya başladı.Hemengözlerdenyaşlar damladı.Zaten bunu nasıl yapıyor anlamıyorum.Yeşilçamda bile bu kadar kolay gözyaşı akıtan bir artist yoktur heralde.Sesten önce gözyaşı geliyor desem yeridir yani.Neyse...Şimdilerde biraz daha alıştı.Görünce ağlamıyo mesela;)Oynuyo,hatta bazen müzik sesinden bile etkilenmiyo.Zamanla daha da alışıcak diye düşünüyorum.Örümceğiyle beraber bir de ışıklı ve yine müzikli (neden kıza ısrarla müzikli oyuncak aldığımı ben de bilmiyorum) oyuncak aldım.Onu sevdi ama.

Sonuç olarak şuna karar verdim.Kızım her ne kadar 7.ayının içinde olsada oyuncak seçimini kendisi yapabilir diye düşünüyorum.Bundan sonra oyuncak alışverişine Rüyayla gidilecek.O hangi oyuncağa ağlamazsa o alınacak...

Canım Babam...Artık yok...

02.08.2010

Ne yazacağımı bilemiyorum,babamı kaybettik.

Rüya dedesini hiç tanıyamayacak artık.Canımız,ciğerimiz babamız..

Karıncayı bile incitmeyen,büyükle büyük,küçükle küçük olan,kimsenin kalbini kırmayan,düşünceli,hassas,duygusal,merhametli,Allah korkusu olan,ailemizin direği...

Senin gibi bir babanın evladı olduğum için gurur duyuyorum.Bana öğrettiklerin hiç bir zaman aklımdan çıkmayacak.İnşallah ben de senin beni yetiştirdiğin gibi Rüyayı yetiştirebilirim.

Acım çok büyük.Rabbimden sabır diliyorum.Senin için dua ediyorum.

Allahım seni cennetinin en güzel köşesine alır inşallah.

Seni asla unutmayacağız.

Gecelere akalım

Minik meleğim benim.İşe başlayalı 3 ay bitti.Zaman ne çabuk geçiyor

.Ama günden güne sana olan özlemim daha da artıyor.Her yeni gün yeni bişeyler öğreniyo.Yaklaşık 1 aydır kendi kendine dönmeye çalışıyordu, 2 haftadır falan da iyice dönüyo,kollarından destek alıp kafayı kaldırıyo,etrafına bakıp gülüyo,sıkılınca da ağlıyo.Ama tekrar sırtüstü dönemiyo,buna da çok sinirleniyo.Ve artık bunu geceleri de yapmaya başladı.Bu gece özellikle çok sık uyanmamın sebebi Rüyanın yüzüstü dönmesi ve sürekli bağırmasıydı.Her çığlığında anlıyodum ki yine dönmüş.Bakalım ilerleyen günlerde beni ne bekliyo.

Biz her gece Rüyamla beraber gecelere akıyoruz.Ama herkes uykuda bunu bilmiyolar...

Anne sütü

Yaklaşık 1 hafta oldu,Rüya emmeyi bıraktı.Değişik bir duygu,sanki ondan ayrılıyormuşum gibi hissediyorum.Ama yine de olduğu kadar sağıp biberonla içiriyorum,yeter ki içsin.Onun için önemli olan sütü içmesi,benim içinse onun sağlığı önemli.6.ayı bitirmemize 10 gün kaldı.En azından 6 ay anne sütü aldı diye düşünüyorum.Buna da şükür hiç anne sütü alamayan bebekler de var.Zaten işe başladığımdan beri mama da veriyoruz.Sütüm yetmiyodu çünkü.İşe başlayınca azalmıştı.Mecburen mama verdik.

4.ay bittikten sonra da ek gıdaya geçtik.İlk zamanlar sadece yoğurt (bazen pekmezli)ve meyve suyu veriyorduk.Şimdilerde bunlara ek olarak çorba (içine ekmek de katıyoruz),bebe bisküvisi,karpuz ve çikolata (bayılıyo),önceden mevsim meyvelerinin suyunu veryorduk şimdi onları emerek yemek daha hoşuna gidiyor.Kiraz,vişne,şeftali v.s.Yerken eğer çekersen ağzından ağlamaya başlıyo.Her yediğimizden biraz biraz tattırıyoruz yani.Yemek seçmesi en son istediğim şey bile değil yani.Umarım bu konuda babasına değil de bana benzer.Bakalım ek gıdaların ve mamaların faydası olmuş mu?Bugün doktor kontrolü var.Dün çok huzursuzdu mesela.Sanki ateşlenir gibi falan oldu.Banyo yaptırdım.Bir kaşık ateş düşürücü şurup verdim,yatırdım.Ama gece sürekli uyanıp durdu.İnşallah bir problem yoktur diye dua ediyorum.Göreceğiz bakalım.

Canım arkadaşıma

Çay bardağında
bırakılan dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam Gözlerine
Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin

Seni bir çivi
Gibi çaktım çünkü beynime
Ve toplayıp
Bütün kerpetenleri
Attım denize

Rüya'nın araba sefası

Canım kızım ve ben iş dönüşü caddede şöyle bir tur attık.Gelene,geçene,arabalara dikkatli dikkatli baktı.Dışarı çıkmayı sevdiğini o kadar belli ediyo ki.Asansör ve saç kurutma makinasından sonra en çok sevdiği şeyin arabası olduğuna karar verdim.Bu gezileri sıklaştırmamız lazım onu anladım.

Gün içinde onu o kadar çok özlüyorum ki,hastaneye gelen bebekleri seviyorum,telefonumda ve bilgisayarımdaki fotoğraf ve videolarına bakıyorum.

Çalışan anne olmak çok zormuş gerçekten.İşleri yetiştirmek ayrı bir telaş,Rüyanın özlemi apayrı...Günden güne geçirdiği değişim bu özlemi kat kat artırıyor.Yaklaşık 2 haftadır yüz üstü dönüp,kollarından destek alıp,başını kaldırıp,gülmeye başladı.Çok hoşuna gidiyo,gülüyo sürekli.Tabi yorulunca kafa pat yere düşüyo.Bu halleri çok komik ve çok tatlı.Beni gördüğü zaman verdiği tepki gözümün önünden gitmiyor.Anne demeye başladı kızım o da bambaşka bir duyguymuş.En güzellerinden hemde.

Zaman ne çabuk geçiyo.3 ay boyunca uykusuz geçirdiğim gün ve geceleri ne çabuk unutturdu bana.Öyle bir sevigisi var ki içimde ne uykusuzluk,ne yorgunluk...Bir gülüşüyle tavlıyo beni.

Yeter ki gülsün,yeter ki sağlığı yerinde olsun.

Rabbim minik meleklerimizi korusun.

İlk pikniğimiz

Rüyamızla ilk pikniğimiz.Hava çok güzeldi,değerlendirelim dedik.Kışın doğduğu için dışarı çıkaramamıştık ama şimdi acısını çıkartıyoruz.O da dışarı çıkmayı çok seviyor.Hatta asansöre binince başlıyo sevinçten ellerini ayaklarını çırpmaya.Eve girince yüz ifadesi değişiyo tabi.Niye girdik içeri der gibi tuhaf tuhaf bakıyo yüzüne.

Orda da sürekli etrafı inceledi durdu.Komşu amcasının aldığı hamakta keyif yaptı bütün gün.Uyudu,uyandı...İlk defa çikolata sürdüm emziğine.Çikolata kutusunu versek yok demiycek yani.Annesi gibi çikolata hastası.Hamileyken hep ekşi yemiştim ama anne neyi severse bebek de onu severmiş öyle duymuştum.Bu aydan sonra artık çorbalarına falan ekmek katmaya başlayacağız inşallah.

Afiyet olsun kuzuşuma.Büyüdükçe herşeyi,herşeyimizi değiştiriyor onu farkediyorum.Hayatımıza renk kattı.Allah'a binlerce kez şükür olsun.Onu bize verdiği için.İsteyen herkese de bu duyguyu tattırsın inşallah.

* Evli,Mutlu,Rüyalı *

Son zamanlarda en çok dinlediğim müziklerden bir tanesi.Yazın böyle hareketli şarkıları çok seviyorum.Bi fotoğrafla süslemek istedim.

Teşekkürler...Büyüyorum sizinle...

Blog fotoğrafımızı bugün yenileyebildim ancak.Hem vaktim olmuyor hem de nasıl bir şey yapmalıyım diye düşünmekten yapmaya vakit bulamıyordum.Blogla uğraşmak çok zormuş gerçekten.Bloğumuzu oluşturmamda bana yardımcı olan,benim bloglarını sürekli takip ettiğim duru kızım ve ben (Gül hanım'a) ve defne yaprağı (Füsun hanım'a) teşekkürlerimi iletiyorum.Bana çok yardımcı oldular.Onların da katkılarıyla elimden geldiğince bloğumuzu düzenlemeye çalıştım.To be continued...

Rüyalı günler

Bizim küçük meleğimizin ilk zamanlarından bir kare.Bu poz için babası epey uğraşmıştı.Makina elinde gülümsemesini bekledi.Kızımda tabi babasını kırmadı şekil A daki gibi.Bebişim ömrün boyunca hep gül inşallah.

Rüya artık 5 aylık

Canım kızım pazar günü 5.ayını bitirdi.Uzun zamandır görmeyenler ''aaa ne kadar büyümüş'' deseler de biz hep yanında olduğumuz için pek farkedemiyoruz.Ben en iyi kıyafetlerinden anlıyorum büyüdüğünü.Normal pantolon tarzı kıyafetleri kapri gibi olmaya başlayınca yani ;)

Blog işine gelince araştırıyorum,neyi nasıl ekleyebilirim diye.Zamanla daha iyisini yapabileceğimden eminim,kısmet olursa tabi.5 ay geç de olsa Rüyanın doğumundan itibaren ufak notlar düşüp fotoğraflarını koymayı planlıyorum.

Yeni...;)

ilk blog deneyimimiz,

bakalım neler yapacağız burda.Aklımdaydı ama bir türlü iş başı yapamamıştım.

Aslında herşey Rüyam için...

Ne diim Hayırlı olsuuunnn...