Balkon Rüyanın mekanı oldu

Sabahları işe giderken Rüyayı bırakıyoruz malum, dedesinin evine girer girmez balkona çıkmak istiyomuş.Sürekli dışarı çıkmak istiyor.Elimizden tutup bizi ya balkona ya da kapıya götürüyo.

Bi kaç gün önce çocukların elindeki topa heveslendi.Biz de aldık bi tane.Ya bi çocuk topa bu kadar mı sevinir?Acayip tepkiler verdi.Topu yere bile koymadı,kucağında gezdirdi hep.Sabah da giderken topunu almayı unutmadı.Eve bi tane daha aldık tabi ki.Bi kaç gün sürekli po,pop şeklinde top diyebilmeye çalıştı ama henüz başaramadı.

Şimdilerde en sık yaptığı şey babasının abur-cuburla doldurup annesinin boşalttığı mutfak dolabının yanına gitmek ,tabi bizi de çekiştire çekiştire götürmek.

Ben çubuk kraker,bazen çikolata ve topkek veriyorum.Ama çok sık değil tabi ki.Babasıyla bu konuda anlaşamıyoruz.Cips,jelibon,topitop,dondurma ve buna benzer çikolatalı şeyler falan.Hepsini veriyo Rüyaya.Ben de kızıyorum.Karşılığında ''kızım bunlardan mahrum mu büyüsün?'' cevabını alıyorum.

Bahçe sefamız

Havalar ısınmaya başladı çok şükür.Gerçi yağmur hala ıslanıcam diye tedirgin ediyo beni.Ne giyeceğimi bilemiyorum.Mont giysem sıcak ,giymediğim gün yağmur beni şaşırtıyo.

Hafta sonu bahçeye uğradık.Rüya açık havayı çok seviyo,toz,toprak,böcek,köpek,inek v.s. hayvanlara ilgisi çok büyük.Zaten herşeyi yeni keşfetmenin merakı ve bilmediği şeylerden korkmayıp atlaması çok hoşuna gidiyor.

Babasıyla salıncağa bindi,inekleri seyretti,kapıya gelen köpeğe ekmek attı.Dedesi de ağaca oturtup fotoğrafını çektirtti;)

En sonunda da yoruldu ve malum uyudu.Hayırlısıyla bi yaz gelseydi.

19 Mayıs 1 günlük tatilimiz

19 Mayısta 1 günlük tatilimiz vardı ve ben günler öncesinden inşallah bi aksilik çıkmaz da Rüyayla bol bol vakit geçiririm diye planlar yapmaya başlamıştım zaten.Arkadaşımla beraber kızlarımızı da alıp gezmeye gittik.Eğlence,sohbet,çocuklar derken akşam oldu ama nasıl anlamadık bile.Evde olmak,arkadaşlarımla ve Rüyayla vakit geçirmeyi çok özlemişim.Neredeyse bütün hayatımız iş yerinde geçiyormuş.Bunu rüya doğduktan sonra daha iyi anladım.İşten fırsat buldukça hayata anlam katan şeylere daha çok vakit ayırmalıyım diye düşünüyorum.Zaman çok çabuk geçiyor çünkü...

Rüyanın ilk hayvanat bahçesi gezisi,benim ilk anneler günüm...

Anneler gününde Ankaradaydık.Uzun zaman geçti ama ancak fırsat bulabildim resimleri eklemeye.Rüyayı hayvanat bahçesine götürdük.Hava biraz rüzgarlı olduğu için yazma bağladık kafasına ;)

Değişiklik oldu onun için de bizim için de.Rüya en çok köpekleri sevdi.Onları gördüğü zaman (hala da öyle) havlama sesi çıkarmaya başlıyo.

Artık etrafı daha çok seyredip analiz yapmaya başladı.Önceden izlerdi ama incelemezdi.Şimdi daha dikkatli bakıyo sanki kaydediyo gibi.Ya da bana öyle geliyor.

Neyse sonuç olarak Ankara gezisinden kısacık notlar ;

Rüyayla uzun yola gidilecekse araba boş olacak.Çünkü 3 saatlik yolda beni mahvetti tövbeliyim.

Gitmeden önce liste hazırlanacak.Babamız eksizk olunca çıldırıyo.Çünkü kendisi hazırlık işlerine bulaşmıyor.

Rüya 15. ayına giriyor

Rüyamız yarın inşallah 15. ayına girecek.

Bunlar 14 aylıkken çektiğimiz son fotoğrafları.

Çocuğu olanlar günden güne değişir dedikleri zaman saçma gelirdi.Ama hakikaten öyleymiş.Şimdi daha iyi anlıyorum.Rüya her gün yeni bişeyler,yeni bir kelime,yeni bir hareket,yeni bir seslenme şekli öğreniyor.Acaba bugün ne yapacak heyecanı çok güzel bi duygu.Onun kokusu,onunla oynamak,beraber zaman geçirmek herşeye değer.

Bu aralar en sık yaptığı şey elimizden tutup bizi istediği yere götürmesi.Dışarı çıkmayı çok seviyo ve kapıyı açtığımız anda acayip sevgi gösterileri yapıyo.Herkesi tanıyo ve kimin kim olduğunu biliyo artık.Herkese istediğini yaptırabilme yeteneğine sahip.Çok cilveli bi kere.Güldüğü zaman içimin yağları eriyo derler ya aynen öyle,kaybolan çekik gözleri karşısında yapabileceğimiz fazla bişey yok yani ;)

Photofunia etkisi