Rüyanın yeni kreasyonu

Ne zaman alışverişe gitsem Rüyaya alışveriş yapıp eve dönüyorum.Kendime engel olamıyorum.
Bunların hepsini bir günde almadım ama maaş alınca bitene kadar Rüya hanıma çalışıyorum.Bu beni mutlu ediyo.

Kırmızı elbisesini Ajda teyzesi almış,tekrar teşekkür ediyoruz,eline sağlık.

Çok hızlı büyür elbise alma diyolar ama anneyim yani napim.Hem ne için çalışıyorum ki ben?Tabi ki Rüya için.

Canım ,annem benim ,iyi günlerde giyer inşallah.Çalışan anne olmak gerçekten zormuş.

Onu çok özlüyorum...

Cicili,Bicili

Belki hiç zamanı değil ama blogla uğraşmak acımı bir süre de olsa unutmama yardımcı oluyor.Boş durmak daha da çıldırtıyo insanı.Sürekli düşünmek,üzülmek,çok zor...
Bunlar Rüyanın altın yastığı,şeker sepeti,kapı süsü ve benim lohusa tacım.Hamileyken bebekle ilgili herşeyi merak ediyodum.Çok heyecanlı ve çok güzel bi dönemdi benim için.İlk oluşu daha da heyecanlandırıyo insanı.Hiç bişey bilmiyosun çünkü.Tabiri caizse acemi,çömez ne derseniz işte.Bebek gelişiminden,doğumundan,kıyafetine,odasına ve böyle süslü,püslü hazırlıklara kadar herşeyi merak edip yapmaya çalışıyodum.Bunları da 7 aylık hamileyken evde akşamları iş dönüşü,sürekli yatmaktan sıkılıp yapmıştım.Çok severek yaptım tabi ki kızım için.Ama şimdi yap deseler düşünürüm.Ne kadar çok uğraştığımı yeni anladım.Aslında Rüyanın (daha doğrusu tüm bebeklerin ben kendi adıma söylüyorum) herşeyi çok zor,zahmetli ama bunlardan daha fazla eğlenceli,zevkli,sevimli yanları ağır basıyor.Yani ne kadar yorulsam,sinirlensem,tahammülüm kalmasa,sınırlarımı zorlasada Rüyanın tek bi gülümsemesi herşeyi nasıl da unutturuyo anlayamıyorum.Rabbim nasıl bir sevgi koymuş annelerin içine ki evlatla ilgili herşeyde katlanılıyo,sabrediliyo,bekleniyo...Mucize bu sanırım.

Örümcek alındı,binildi ve ağlandı

Aslında bir süre fotoğraf koymayı hatta yazmayı bile düşünmüyordum ama Ufuk dayımız fotoğraf istedi.Rüyayı çok özlemiş,kıramayız onu tabi ki.

Doktorumuza danıştıktan sonra örümcek almaya
karar verdik.Rüya hanım ne yatıyo ne de kucakta duruyo artık.Buna bir çözüm
bulmak gerek diye düşündüm.Ama bu bir çözüm değilmiş.Hatta artık yeni bir
sorunumuz bile var.Rüya örümceğindeki ördek sesinden
korkup ağlıyo...;)Ben ne bileyim böyle olacağını?Bilerek müzikli istedim oyuncakçıdan ki Rüya oynayıp eğlensin,örümceğine alışsın diye.Aslında çocukla alakalı bi problem yok.Çünkü sessizliğealıştı.Kalabalıktabüyümediyani.İşte sonuçları da böyle oldu.İlk örümceğine bindiği gün (16/08/2010)
şaşkınlıkla inceledi.Tepki vermedi önce ,sonra üzerindeki oyuncaklarla oynamaya başladı.Ben de sevindim hoşuna gitti,sevdi diye.Sonra yanlışlıkla ordaki düğmelerden birine bastı ve o incecik dudaklarını dışına büküp bağırmaya başladı.Hemengözlerdenyaşlar damladı.Zaten bunu nasıl yapıyor anlamıyorum.Yeşilçamda bile bu kadar kolay gözyaşı akıtan bir artist yoktur heralde.Sesten önce gözyaşı geliyor desem yeridir yani.Neyse...Şimdilerde biraz daha alıştı.Görünce ağlamıyo mesela;)Oynuyo,hatta bazen müzik sesinden bile etkilenmiyo.Zamanla daha da alışıcak diye düşünüyorum.Örümceğiyle beraber bir de ışıklı ve yine müzikli (neden kıza ısrarla müzikli oyuncak aldığımı ben de bilmiyorum) oyuncak aldım.Onu sevdi ama.

Sonuç olarak şuna karar verdim.Kızım her ne kadar 7.ayının içinde olsada oyuncak seçimini kendisi yapabilir diye düşünüyorum.Bundan sonra oyuncak alışverişine Rüyayla gidilecek.O hangi oyuncağa ağlamazsa o alınacak...

Canım Babam...Artık yok...

02.08.2010

Ne yazacağımı bilemiyorum,babamı kaybettik.

Rüya dedesini hiç tanıyamayacak artık.Canımız,ciğerimiz babamız..

Karıncayı bile incitmeyen,büyükle büyük,küçükle küçük olan,kimsenin kalbini kırmayan,düşünceli,hassas,duygusal,merhametli,Allah korkusu olan,ailemizin direği...

Senin gibi bir babanın evladı olduğum için gurur duyuyorum.Bana öğrettiklerin hiç bir zaman aklımdan çıkmayacak.İnşallah ben de senin beni yetiştirdiğin gibi Rüyayı yetiştirebilirim.

Acım çok büyük.Rabbimden sabır diliyorum.Senin için dua ediyorum.

Allahım seni cennetinin en güzel köşesine alır inşallah.

Seni asla unutmayacağız.